Arama Kelimenizi yazıp Enter'a basınız.

Uyan

Yusuf ‘ u kaybettik , Yakup olduk hasrete düştük .
Yusuf ‘un hayasına vurgun gönüllerimiz ,
Hayasızlığın kor gezdiği diyarlara talip oldu .
Ne biz olabildik Yusuf tan sonra
Ne sevdamız kaldı geriye
Geceyi aydınlatmadı artık yıldızlar
Onlarda söndü.
Hatta ,
Her gece baş ucuma düşen sokak lambası dahi ,
Sırt döndü bana , sana , bizlere .
Hasret kaldım ,
Yakup gibi Yusuf ‘ a.
Hasret kaldım,
Susamış toprak gibi suya.
Hasret kaldım ,
Yusuf tan bihaber , Aşktan bihaber idim .
Sonra değdi gözleri yere tâ ayak uçlarıma.
Ne geleni gördüm , ne gideni .
Kalbimde tek bir ses haykırıyor, ALLAH diyordu !
İşte o an Yusuf ‘ un gömleği değdi yüreğime ,
Hâya perdeleri sardı dört yanımı.
Bir daha
ALLAH dedi yüreğim !
Çağlayan pınarlar sardı kurumuş toprağımı ,
Filizlendi baharı bekleyen tüm tohumlar bir bir .
Ve bir daha ,
ALLAHU EKBER
Ardından bitmeyen bir yangın alevlendi .
Şimdi ayak uçlarımdan gökyüzüne doğrulmuştu gözlerim ,
Yanaklarımdan süzülen gözyaşlarım mı yağmur mu ?
İdrak edemez olmuştum .
Hayır !
Hayır , Rahmetti , Rahmet yağıyordu göklerden .
Ve bir ses yankılandı tâ yüreğimin en derininden ,
Uyan ! Asımın Nesli ,
Yer gök seni bekliyor , Uyan !

| Yasemin Yaşar

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir